या भागात यमुना ते अवघ्या अकरा वर्षात लग्न झालेल्या रमाबाईं पर्यंतचा सुरवातीचा प्रवास आहे. तसेच माधवराव यांची पार्श्वभूमी आणि त्यांचा पहिल्या दिवसापासूनच रमाबाईंच्या शिक्षणासाठी असलेला त्यांचा हट्ट यावर सविस्तर ऐकायला मिळेल.

More

या भागात रमाबाईंना माधवरावांनी शिकवणे त्यांची प्रगती याबद्दल वर्णिले आहे. तसेच माधवरावांनी रमाबाईंना शिकवण्यासाठी बोलावलेली मास्तरीण बाई व तिचे शिकवणे यात रमाबाईंचा अल्लडपणा हे सारेच ऐकायला मिळेल.

More

या भागात रमाबाईं दिवसभर काम करत आणि वेळ मिळाला की माडीवर जाऊन अभ्यास करत. खालचे जग आणि माडी हे पुर्ण वेगळे होते. या माडीनेच त्यांना पुस्तकांच्या जवळ नेले. इथेच त्या माधवरावांशी भरभरून बोलल्या आणि बदली झाल्यावर रडल्याही!

More

माधवराव जज होते.. त्यांची सतत बदली व्हायची. कधी रमाबाईं सोबत असायच्या कधी नाही. त्या या प्रवासात खुप काही शिकल्या. सहनशीलता आणि नवनवीन ठिकाणचे अनुभव देखील त्यांच्या गाठी आले.

More

आता अनुभव आणि वयाने रमाबाईंना आत्मविश्वास येऊ लागला. त्यात शिक्षण तर मदत करत होतेच. यातच वेगवेगळ्या प्रसंगात रमाबाईंची धिटाई दिसुन येते जे कौतुकास्पद आहे.

More

सतत बदलीने वेगवेगळ्या ठिकाणचे अनुभव माधवरावांमुळे रमाबाईंना मिळत होते. आणि त्यांचेही समाजकार्य सुरू झाले होते.यातच त्यांना अनेक गोड - कटु अनुभव आले.

More

एका समारंभात सिस्टर्सकडुन फक्त चहाचा कप घेतल्याने वर्तमानपत्रात काहीबाही छापुन आले आणि चाळीस लोकांना वाळीत टाकले गेले. हे सर्व नाट्य संपवत असतानाच माधवरावांना मुंबई हायकोर्टात जज केले गेले आणि नवा प्रवास सुरू झाला.

More

या सगळ्यातच माधवरावाची तब्येत ढासळली. आणि रमाबाईंची ही ढासळली. अस्वस्थ स्वास्थ्यामुळे घुसमट व्हायला लागली. आणि यातच माधवरावांनी जगाचा निरोप घेतला आणि रमाबाईंवर दुःखाचा डोंगर कोसळला.

More

हे रमाबाईंच्या आयुष्यातले नवे पर्व. सगळी जबाबदारी रमाबाईंच्या खांद्यावर येऊन पडली पण ती त्यांनी लिलया पेलली आणि माधवरावांचे कार्य पुढे नेले. दुःख बाजुला सारत रमाबाईं उभ्या राहिल्या. यात समाजकार्य, सेवासदन हा एक प्रदीर्घ इतिहास आहे.

More

शेवटच्या काळात गृहकलह सुरू झाला. दत्तक घेतलेला दिराचा मुलाबाबतीत संपत्तीवरून वाद पेटले आणि अशातच रमाबाईंचा जुना आजार विकोपाला गेला आणि रमाबाईंनी जगाचा निरोप घेतला.

More