सिंधुताईंचे बालपण, खेड्यात, शेणामातीत जन्म्न घेऊन ’चिंधी’ नावाने सुरु झाले. बारा वर्षाच्या वयात लग्नबेडीत अडकल्या. तुकोबाचे अभंग, वडिलांच्या मायेचे शब्द घेऊन संसाराला लागल्या.

More

संसार रेटत असलेल्या सिंधुताईंनी सासुर्वास भोगत असूनही अन्यायाच्य अविरोधात बंड पुकारला. राजकारणाच्या बळी पडल्या आणि दहा दिवसांची ओली बाळंतीण, संसारात एकटी पडली.

More

जीवनाच्या कठिण परीक्षेत, आपल्या काही दिवसांची मुलगी घेऊन एकट्या सिंधुताई, जीवन संपवायल्या निघाल्या, पण त्यांना खूप काही करायचे होते, निर्धार पक्का करुन पुढ़े निघाल्या.

More

सिंधुताईंची पुढ़ील यात्रा, चारा भरलेला ट्रक, मंदिरात एकटीने निर्जन ठिकाणी घालवलेली रात्र आणि पुढ़ील प्रवास.

More

सिंधुताईंच्या माऊलीने सुद्धा, कठिण वेळ असूनही त्यांना घरात घेतले नाही, शिळी भाकरीची शिदोरी दिली आणि जायला सांगितले. कृष्णाच्या साक्षीने चिंधाबाई आता सिंधु झाल्या होत्या.

More

पोटच्या मुलीसाठी एकटीने प्रवास करत सिंधुताई भिक्षावृत्ति करत पोट भरत होत्या, त्यांना हॉस्पिटलमध्ये इलाज मिळाला. त्या पुढ़े जात होत्या आणि त्यांना काहीतरी गवसणार होते.

More

कधीच वात्सल्यमायेचा स्पर्श न मिळालेल्या सिंधुताई काही काळ माउलीच्या स्नेहाने न्हाऊन निघाल्या. हा ही अल्पजीवी ठरला होता पुन्हा.

More

महानुभाव पंथापासून चिखलदराच्या आदिवासी भागात सिंधुताईंच्या कामाला नवीन अर्थ मिळत होता. आता सर्वांच्या दुखात सहभागी होण्यामुळे त्यांच्या शब्दाचा मान होता, व्यक्तित्वाला किंमत होती.

More

वाढता कामाचा व्याप आणि सिंधुताईंचे सामाजिक वलय त्यांना वेगळी ऊंची देत होते. ममता बाल सदन पासून अनेक अखिल भारतीय स्तराचे काम आता त्यांच्या हातात होते.

More

संपूर्ण जगाची माई होऊन सिंधुताई आपल्या वात्सल्याने जिंकल्या, प्रेम त्यांना कधी मिळाले नाही पण त्या सर्व काही वाटून गेल्या.

More